(VERHALEN UIT DE PRAKTIJK )

Onze eerste opvangkatjes; Droppie & Moppie.

Verleden jaar augustus kwam ons eerste opvangkatje bij ons; een klein, iel katertje dat helemaal uit Doetinchem kwam!

Maar wat een lief katje, hij zat graag bij je en was al meteen heel aanhankelijk. We noemden hem Droppie.

Droppie

Na 5 dagen werd ik gebeld door Pauline. Er was een katertje in Wilnis wat wat schuw was en zij dacht dat als die bij onze Droppie zou worden geplaatst

hij eerder sociaal kon worden.Het verhaal hoe dit katertje in Wilnis gevangen is wil ik jullie niet onthouden:

Een meneer in Wilnis had al enige tijd een kitten in de buurt van zijn huis gezien maar als hij het wilde benaderen vloog het weg

en op een gegeven moment zat het diertje onder de fundering van het huis. Voor de opening waar hij doorheen was geglipt werd voer neergezet

en dit werd ook braaf opgegeten, maar zodra het katje iemand zag vloog ie weer onder de fundering.

De man heeft toen een constructie bedacht met een lange stok met een emmer met de opening naar beneden

en daarmee hield hij de wacht bovenop zijn garagedak dat precies boven de opening zat waar het katje elke keer in vluchtte.

Met een lekker bakje voer als lokkertje zat de man bijna 3(!) geduldige uren op het dak. En ja hoor, de aanhouder wint;

hij kon het katje vangen. Binnengehaald werd hij eens goed bekeken en bleek hij onder de vlooien te zitten.

Dus werd er vlooienspray gehaald en het katje ingesprayd. Daarna ook nog een flinke wasbeurt gekregen en zie daar;

een prachtig zwart/wit katertje dat wel wat schuw was.

Moppie

Omdat de man niet wist wat te doen met dit kitten heeft hij Pets Paradise gebeld en zo kwam het kitten dus bij ons

omdat Pauline dacht dat Droppie hem wel op weg kon helpen om sociaal te worden.

Wij noemden hem Moppie en inderdaad ging het vanaf dag 1 super met Droppie samen. Omdat hij zo schuw was heeft mijn dochter Britta

hem dagelijks op schoot genomen en geaaid, net zolang tot hij niet meer meteen wegrende en zelfs ging spinnen!

Het was superleuk om te zien hoe de twee kittens elkaar vonden en hoe Moppie steeds meer uit zijn schulp kwam.

En uiteindelijk zijn ze ook samen geplaatst in de Kwakel.

Moppie & Droppie samen.

Een supergoede afloop dus voor onze eerste twee opvangkittens!

Monique

(Geplaatst: 11 februari 2010)

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Samir,

Soms heb je tussen je kattenroedel er één die heel speciaal is. Begrijp me goed ze zijn me allemaal even lief maar deze heeft iets. Begin juli is het alweer 15 jaar geleden, ik had net een kitten van 3 weken aan de fles toen er iemand het pad kwam oplopen om mij te vertellen dat ze een spierwit kitten wist en dat ik ooit gezegd had dat hoeveel katten ik ook had er altijd een plaatsje voor een spierwitte zou zijn. Ik was even verbaasd want ik kon mij er niets van herinneren maar toch weer nieuwsgierig genoeg om te vragen waar dat kitten dan was. Hij bleek in Uithoorn te zitten bij een opvangvrijwilligster want hij was met broertjes en zusjes in een doos voor het asiel gezet. Zij heeft hem liefdevol opgevoed en grootgebracht en inmiddels mocht hij naar een vast thuis. Toen ik hem zag was ik gelijk verkocht een spierwit kitten met een blauw en een geel oog en niet doof. Hij mocht mee en heette destijds Bowie.

Ik had wat moeite met die naam, de B aan het begin lag bij mij niet lekker en ik had hem omgedoopt tot Samir vernoemd naar Samira de lieve vrijwilligster die hem zo goed had opgevangen.

Samir is nu dus met april 15 jaar geweest en heeft in de loop der jaren wat minder prettige bezoeken bij de dierenarts achter zich vanwege steeds terugkerend blaasgruis waardoor hij uiteindelijk zo’n 6 jaar geleden is verbouwd naar een “zij”

Misschien mede daardoor heeft hij toch wel een streepje voor bij mij. Samir is een superkat.

Hij is nog steeds de “godfather” van de roedel, geeft precies aan wanneer het etenstijd is bewaard onder de andere katten altijd de lieve vrede en hij en ik voelen elkaar altijd feilloos aan. Vorig jaar begin juli bij de jaarlijkse opruimbeurt in de garage vond ik een oude agenda met daarin het adres van Samira de opvangvrijwilligster van toen en toch wel nieuwsgierig geworden zag ik dat ze nog steeds met het opvangen van dieren bezig was en al jaren bij Pets Paradise.

Binnenkort ben ook ik alweer bijna een jaar bij deze stichting als vrijwilligster aangesloten en sinds 1 maart dit jaar als plaatsingscoordinator

Toeval???? Nee daar geloof ik niet in dit moest zo zijn.

Pauline (16 mei 2008)

---